الان که دارم اینا رو می نویسم، وضعیت اینه:
- – بارندگی زیاد نداشتیم تا الان که وسط زمستونه. جای پارگی از خشکی توی بهار و تابستون، از الان داره می سوزه.
- – وضعیت کشور با اسرائیل و امریکا نه جنگه نه صلح.
- – دلار رسما کون همه رو پاره کرده (بی ادب نیستم، ولی اگر اینطوری ننویسم آینده مشخص نیست بفهمم دقیقا چه اتفاقی افتاده . توضیح می دم)
- – به خاطر گرونی ها ملت از بازار تهران اعتصاب و اعتراض کردند، تا رسید به تجمعات شبانه و شعارهای جاوید خر و خرلوی بر می گرده و کلی گل شعر دیگه.
- – نت قطع بود کامل، از 18 دی تا 22 دی. تلفن ها هم از ساعت حدود 4 تا ساعت 2-3 نصف شب، در شهرها و جاهای مختلف با برنامه و بی برنامه قطع می شد. الان چند روزه حداقل تهران و کرج و که خبر دارم قطع نمی شه. اسمس هنوز قطعه. ولی سایت های خدماتی که با اسمس فعال می شدن، دو روزه وصل شدن.
فهم اینکه اینترنت قطعه، هنوز برای منی که خودم خیر سرم آی تی من هستم هنوز جا نیوفتاده. یعنی می دونم سرچ ندارم، گوگل ندارم، ایمیل ندارم، AI ندارم. خبر ندارم از بیرون، شبکه اجتماعی ندارم، ولی اومدم داخل همین سایت، دیدم چند تا افزونه نیاز به اپدیت داره، رفتم که اپدیت کنم، بعد از اینکه ارور داد، فهمیدم اونی که بدبخته ماییم! خب معلومه نباید اپدیت بشه، کلا نت قطعه.
قبل اینکه بیام اینجا بنویسم، مدیرعامل شرکتی که بهش سفارش طراحی سایت شرکت خودمون و داده بودیم زنگ زد، که اره سایت تقریبا حاضره، ولی می خایم هاست بسازی با سی پنل، می خاد بره از شرکت اصلی لایسنس و چک کنه، نمی تونه، برای همین نمی تونیم هاست جدید بسازیم. از طرفی یه صفحه ای که سفارش دادید و داشتیم کار می کردیم که اماده بشه، نت ها قطع شد و بچه ها به هیچ منبعی برای طراحی سایت دسترسی ندارن! از علمشون تا جایی که تونستن استفاده کردن، ولی یه سری چیزها و استانداردها هست که باید برن کد ها رو چک کنن که بتونن پیاده ش کنن، نمی تونن.
سایت های خبری رو هم نگاه می کنیم، البته که سایت های داخلی، همه خبرهای داخلی دارن. با عکس های بی کیفیت و تکراری. فیلم اعتراضات هست، با کیفیت عالی، عکس هست با کیفیت عالی، ولی همگی تکراری. یعنی خبری که فارس می زنه با عصر ایران و مهر و چهار تا کوفت و زهرمارنیوز دیگه، همه فیلم های تکراری با عکس های تکراری. ولی دیگه عکس های جذاب و خبرهای مفرقه علمی و ورزشی و گردشگری و چیزهای دیگه توی سایت ها نیست. الان دیگه باید با دوربین پاشن برن از داخل مرز ایران عکس و فیلم و تولید محتوا انجام بدن. که با این وضعیت فعلی اگر به جرم جاسوسی نگیرن شون شانس اوردن.
اینترنت احتمالا وصل بشه، بی وی پی ان، بدون مسنجر و بدون هیچ چیز دیگه ای که بشه توش چرخید. شاید تهش گوگل و ایمیل ها. حالا یه سری سایت یه مشکل دیگه هم پیدا می کنن. الان دیگه نمی تونن دامنه های دات کام و خارجی هاشون و تمدید کنن. هیچ چیزی به بیرون ارتباط نداره. قبل از این اتفاقات می گفتن کلی ملت رفتن استارلینک خریدن، تعداد زیاد و فلان، ولی الان که همه قطع شدیم، هیچ کس از هیچی خبر نداره.
مایی که تا قبل از این کلا همه چی روی نت می دیدیم، حتی تی وی و ماهواره هم نگرفتیم که مثلا ما خیلی پیشرفته هستیم و همه چی رو به صورت سلکشن توی نت می بینیم، الان یک هفته اس داریم در و دیوار و سق می زنیم. تا دو سه روز که فیلیمو و نماوا هم باز نمی شدن، الان هم فقط همین دوتا رو داریم توی خونه. خبر هم بخایم بخونیم فقط فارس هست و تکرار خبرهاش توی بقیه سایت های خبری داخلی. بیچاره اون مردمی که درامدشون از نت بود و اینستا و خرید و فروش مجازی. سایت دیوار هم خیلی رو به راه نیست. احتمالا به خاطر محیط چتی که داشته بستنش.
مدارس تهران و کرج و هم یه هفته کلا بستن. یه جوری بستن که فکر کنم حالا حالاها باز نشه. حتی نمی زارن مدارس خودشون کلاس غیر حضوری بزارن. تعطیلی کامل.
درگیری ها زیاد بوده. حرف و حدیث زیاده. اگر به همین اخبار فارس و تی وی ج.ا هم نگاه کنیم اتفاقات وحشتناکی افتاده. مثلا یه اماری و توی عصرایران دیدم منتشر کرده از کشته های حکومتی . حدود 103 نفر کشته از فراجا، بسیج و سپاه. تازه امار ایلام و البرز و تهران هم توش نبوده. از تعداد کشته های مردم هم چیزی ننوشتن. حتی از کشته های تروریست هایی که می گن. اگر تروریست بودن بیان بگن چند تا تروریست مسلح کشته شدن. هیچ اماری نیست. مثلا 98، مثل 401 . برای اون دو تا سال هم کسی نتونست مجبورشون کنه امار کشته ها رو بدن. الان هم هر کسی جنازه ی عزیزش و بخاد تحویل بگیره، باید بدون سر و صدا، بدون مراسم و بدون هیچ نشانه ای از عزا عزیزش و دفن کنه. یه نفر توی شرکت مون هست که بچه ش تیر خورده و کشته شده. حتی جنازش و هم نزاشتن این طرفا دفن کنه. کسی هم از شرکت نتونسته به صورت رسمی بهش تسلیت بگه. خفقان کامل.
الان که همه چی به بیرون قطع شده، نه به جی پی تی می تونیم وصل بشیم نه سرچ. کسانی الان می تونن بگن بلدیم بلدیم که واقعا از خودشون چیزی داشته باشن. قبلا می گفتیم که اگر یه روزی AI نباشه ملت می خان چه کار کنن؟ وقتی همه چی رو از هوش پیدا می کنیم و انجام می دیم، یه روزی همین طوری عین خر توی گل می افتیم. چند روز پیش می خواستم یه نامه بنویسم، گیر کردم ! رفتم این سایت های ایرانی که به هوش های مختلف وصل بودن و پیدا کردم که بتونم باهاشون نامه ینویسم ولی اونا هم قطع بودن. گفتم چاره ای نیست! باید خودم بنویسم. واقعا شروعش سخت بود. نه اینکه بلد نباشم. کلا قبل از این هوش بازی ها، نامه های من توی شرکت هایی که کار می کردم توی یه لول دیگه بودن. ولی چون خیلی وقت بود که ننوشته بودم، شروعش سخت بود.
حالا یواش یواش باید برگردیم به دهه ی 80. خودمون و دانسته های خودمون. حالا تا کی این وضعیت ادامه خواهد داشت، الله و اعلم.
وضعیت دلار هم یه جوریه که اگر سال دیگه حقوق مون 100 درصد هم افزایش داشته باشه، نسبت به امسال بازم 100 درصد فقیر تریم. اینده که هیچ، برای فردا هم نمی تونیم برنامه بریزیم. فقط داریم روزمرگی و رد می کنیم تا ببینیم چی می شه.