حدود ۱۰ سال پیش بود که توی کار معماری و طراحی بودم با شرکتی که ثبت کرده بودیم، اولین بار اسم گیاه فیله آ رو شنیدم.
همکارمون تعریف می کرد که فلان نفر که استاد گیاه شناسی هست (الان اسمش و یادم نی) می گفت که داشته می رفته قم، توی بیابون های قم یه تپه مانند چیز سبز می بینه. می زنه کنار و می ره بالا سرش. می بینه یه گیاه سرسبزی توی شوره زار رشد کرده.
با خودش می گه اااااهههه عجب چیزیه این! یه گیاه اینقدر سر سبز! توی شوره زار، با این کم ابی چه رشدی هم کرده! گیاه و بر می داره می بره گل خونه ش، توی گلدون می زاره. گیاه رشد می کنه و کف گلخونه رو می گیره. توی مسیر فرقون و رفت و امد هم میاد و پخش می شه ولی هر چی پا می خوره و لح می شه، خلاصه می بینه عجب گیاه خوبیه! دیگه میاره توی شهر کرج می کاره و شهرداری استقبال میکنه و بعد می رن ببین این از کجا اومده می بینن که یه گیاه بومی صحرای آمریکاس. حالا از طریق پرنده منتقل شده یا هواپیما، خلاصه یه جا توی بیابون اطراف اتوبان قم افتاده و این طوری کشف شده.
نکته ی جالب ماجرا اینه که این داستان و همکار ما از قول یک کسی که گلخونه داشته و توی کار علمی و گیاهی بوده نقل کرده. عینا همین داستان و یک استاد دانشگاه هنر تهران هم که فامیلیش و یادم نیست که بختیاری بوده، مختاری بوده هم تعریف کرده که اره من این گیاه و کشف کردم. با همین جزئیات. بیابون قم و گل خونه و حتی فرقون !
گیاه و توی خیابون دیدم. گل های ریز سفید داره و رونده. یه جوری رشد که هیچی رو به هیچ جاش نمی گیره و همینطور رشد می کنه. رمستون هم یه کمی سفیدک می زنه و برگ هاش خشک می شه، بعد بهار دوباره رشد می کنه. یه جانوری که بهش رو بدی و رسیدگی هم نکنی، توی این آب و هوا همه جا رو سبز می کنه.